Blog | Nieuws uit Kenia

  • 0
  • 9 mei 2016

“Ik laat jullie vrede na, mijn vrede geef ik jullie zoals de wereld die niet geven kan.” Johannes 14:27

De laatste paar weken voor mij hier in Kenia zijn alweer aangebroken. Afgelopen maanden zijn voorbij gevlogen waarin ik veel heb meegemaakt. In Nairobi heb ik een paar uur in een politiecel opgesloten gezeten omdat ik op een verkeerde plaats de weg overstak. Verder nog een dag in het ziekenhuis aan het infuus gelegen wegens een bacteriële infectie. Maar God heeft me steeds weer beschermd en ik ben dankbaar voor elke dag dat ik hier mag zijn en de vrede die Hij mij geeft in het doen van Zijn werk. Ook al heb ik het nodig om steeds weer aan Hem herinnert te worden, aan het feit dat Hij alle macht heeft en het werk dat we met Hem doen wil zegenen. Jezus zei het zelf al tegen zijn discipelen: “Werkelijk, het is goed voor jullie dat ik ga, want als ik niet ga zal de Trooster niet bij jullie komen” (Joh. 16:7). Het werk van de Heilige Geest, die harten echt veranderdt, dat is waar ik om bid, naar uitzie en geloof dat het zal gebeuren hier in Kenia!

Momenteel zijn er geen cliënten in Rapha, het rehabilitatiecentrum voor alcohol en drugsverslaafden waar ik de eerste maanden dagelijks werkte. Maar leerzame, interessante en leuke werkzaamheden blijven er genoeg, wat voor mijn ijverige NL’se mindset fijn is. Tegelijk vraagt de samenwerking met Afrikanen om veel flexibiliteit, geduld en relatiegerichtheid in plaats van tijd en taakgerichtheid. Ondanks dat dit soms wat irritatie naar boven brengt is ook dat erg leerzaam voor mijn NL’se mindset. Samen met mijn Keniaanse collega’s heb ik veel verschillende plaatsen bezocht om voorlichting en training te gegeven over alcoholmisbruik en de problematiek rondom illegale brouwers. Ook zijn we bezig met een programma voor het opleiden van 19 gevangenen tot peercounselors. Deze gevangenen zijn door het gevangenispersoneel uitgekozen wegens goed gedrag en worden door ons getraind om zichzelf en mede-gevangen te kunnen helpen in de dagelijkse struggles die het leven in de gevangenis met zich meebrengt. We leren ze counseling-skills aan en gaan in op allerlei onderwerpen als emotieregulatie, conflicthantering, omgaan met trauma en verlies, seksualiteit en HIV/aids. Een onderdeel van de training is ook het vertellen van je levensverhaal in de groep. Hoewel de meeste van hen aangeven niet schuldig te zijn aan de misdaad waarvoor ze gevangen zitten vertellen anderen ook over de verkeerde stappen die ze gezet hebben en wat hen daartoe gebracht heeft. Heftig om te horen en te bedenken dat deze mannen over 10 of 20 jaar nog steeds op dezelfde plek zullen zitten om voor deze misstappen de prijs te betalen. Op een dag vertelde een van de peercounselors dat hij te horen had gekregen dat zijn vriendin, die zwanger was van hun kind, tijdens de bevalling overleden was. Je vriendin die je nooit meer zult zien, een nieuwe zoon die je voorlopig niet kan bijstaan… Dat laat iets zien van de moeilijkheden waarmee gevangenen te maken krijgen.

Verder werk ik elke vrijdagmiddag samen met een Nederlandse vrouw die in Eldoret woont en werkt voor Kimon. Samen geven we een sociale vaardigheidstraining in de Remand Home, een soort jeugdgevangenis in Eldoret. Bij elkaar ongeveer 100 kleine crimineeltjes en voormalige straatkinderen in de leeftijd van 6 tot 19 jaar die dag in dag uit niets te doen hebben. Geen school, geen activiteiten, geen vrijheid. Bij gebrek aan geld voor een vertaler besloten we de training zelf in het Swahili te geven. Een echte uitdaging! Samen vooraf het verhaal vertalen gaat nog wel, een vraag stellen in het Swahili ook nog net, de antwoorden van de kids begrijpen is helaas een ander verhaal… En dan kijken ze me zo bevreemd aan; Jij sprak toch net Swahili tegen mij? Waarom begrijp je me dan niet? Tussen mijn goed doordachte gestelde vraag en hun razendsnelle antwoord met allerlei moeilijke woorden die ik nog niet ken zit nog een klein niveau verschil…

Komende weken hoop ik mijn werk hier in Kenia af te ronden en over te dragen en reis ik door via Uganda en Rwanda naar Democratische Republiek Congo. Ook daar zal ik nog een paar maanden als counsellor werken waarna ik jullie weer hoop te ontmoeten in Nederland.

In gebed verbonden,

Bertine Verloop

 

Leave a Reply